باشد واجب است ارشاد أو واگر جاهل بموضوع باشد واجب نيست ردع أو واگر از شخصي سؤال قبله كنند ظاهر آنست كه واجب نباشد بر أو بيان بلى جايز نيست كه أو را بر خلاف واقع واقع سازد ( مسألة 14 ) مجرد ميل بسوى يمين ويسار قبله كفايت مىكند در رفع حرمت ولازم نيست كه به حد مشرق يا مغرب برسد اگر چه أحوط است ( مسألة 15 ) در مسلوس ومبطون كه بي اختيار از ايشان بول وغائط دفع مىشود وجوب مراعاة قبله معلوم نيست اگر چه مهما أمكن بهتر است ( مسألة 16 ) در جائى كه از جهت اشتباه قبله مخير است ما بين چند جهت اگر اختيار جهتي كرد واجب نيست استمرار بر آن جهت ما دام الاشتباه پس مىتواند در دفعه ديگر عدول به طرف مقابل بلكه غير مقابل نيز بكند بلكه در دفعات متعددة بهر چهار سمت مىتواند ولكن در دفعه واحده كه فعل واحد حساب شود مشكل است بلكه اگر بول واحد به چهار طرف دور دهد جايز نيست قطعا ( مسألة 17 ) هر گاه شخص بداند كه بقيه از بول در مجرى باقي مانده وخارج مىشود باستبراء جواز استقبال واستدبار در آن حال مشكل واحتياط به ترك أشد است ( مسألة 18 ) حرام است تخليه كردن در ملك غير بدون اذن صاحبش حتى در وقف خاص بلكه در كوچه هائى كه آخر آنها بسته است بدون رضاى اشخاصى كه در آن كوچه ها حق دارند وهم چنين حرام است تخلى بر قبور مؤمنين اگر موجب هتك حرمت ايشان شود ( مسألة 19 ) جايز نيست تخلى در مثل مدرسه هائى كه معلوم نيست چگونگى وقف انها كه آيا مختص بطلاب است يا مختص بساكنين همان مدرسه يا أعم است بطلاب وغير ايشان وكفايت مىكند اذن متولى اگر معلوم نباشد كه بر خلاف واقع است وظاهر آنست كه كافى باشد جريان عادت مردم نيز در اين خصوص وهم چنين نسبت به غير تخلى از تصرفات ديگر ( فصل دوم ) در مسائل استنجاء است واجب است شستن مخرج بول به آب دو دفعه وأفضل سه مرتبه است وبايد آب در هر مرتبه آن قدر باشد كه صدق شستن بكند وكفايت نمىكند غير از آب وفرق نيست ما بين مرد وزن وخنثى وما بين اين كه از مخرج طبيعي باشد يا غير طبيعي معتاد باشد يا غير معتاد ودر مخرج غائط مخير است ما بين شستن به آب يا ماليدن سنگ يا كهنه ونحو آن اگر تعدى نكرده باشد از محلى بحيثيكه از صدق استنجاء خارج شود والا معين است شستن به آب واگر تعدى كرده غائط بر وجه انفصال مثل اين كه قدرى از آن برانش رسيد بدون اتصال به محل باز مخير است ما بين آب وسنگ يا كهنه نسبت به آن چه در محل